در سالهای اخیر توجه محققان به سمت موضوع همبستگی و ارتباطات بین المللی بین اقتصادها و بازارهای مالی کشورهای مختلف و نیز نوع و جهت تغییرات بعضا هماهنگ بازارهای مالی جهانی و بر این اساس، امکان سنجی پیش بینی نوسانات متغیرها و شاخصهای یک بازار با استفاده از داده های مربوط به تغییرات شاخص ها در بازارهای سرمایه خارجی معطوف شده است. در تحقیق حاضر، بر مبنای مقایسه رفتار شاخص در بازارهای سهام و میزان شباهت الگوهای نوسان، همبستگی و قابلیت پیش بینی تغییرات شاخص بورس اوراق بهادار تهران بر اساس داده های مربوط به بورسهای اوراق بهادار کشورهای منتخب آسیایی شامل مالزی و ترکیه مورد سنجش قرار گرفته و برای این منظور از دو روش حداقل مربعات معمولی (OLS) و خود توضیح برداری با وقفه های گسترده (ARDL) استفاده شده است. داده های این پژوهش با استفاده از نرم افزارهای Eviews و Microfit در بازه زمانی 1376-1395 به صورت داده های سالانه جمع آوری و در آزمونها مورد استفاده قرار گرفته است. نتایج پژوهش قابلیت پیش بینی رفتار شاخص کل بورس اوراق بهادار تهران بر مبنای تغییرات شاخص بورس های اوراق بهادار مالزی و استانبول را در کوتاه مدت و بلندمدت مورد تایید قرار می دهد. همچنین، در این پژوهش به عنوان یک مطالعه جانبی، تاثیرپذیری بورس تهران از متغیرهای نرخ ارز (برابری ریال به دلار) و نرخ تورم مورد بررسی قرار گرفته و نتایج حاصل، وجود رابطه معنی دار بین متغیرهای یاد شده را تایید می کند.

هدف فرضیه بازار کارا، از نظریه های بنیادین در علوم مالی محسوب می شود. کارایی یا ناکارایی بازار در راستای هدف کسب سود برای سرمایه گذاران در بازارهای دارایی بسیار حائز اهمیت است. در این راستا، هدف اصلی این پژوهش، بررسی شکل ضعیف کارایی در بازارهای ارز و طلا در ایران طی دوره زمانی فروردین 1359 تا شهریور 1397 برای بازار ارز و فروردین 1364 تا شهریور 1397 برای بازار طلا است. روش با توجه اینکه روش های خطی نمی توانند امکان وجود شکست ساختاری و رفتار غیرخطی در سری های زمانی مربوط به قیمت دارایی ها را مدل سازی کنند، در این مطالعه برای آزمون کارایی بازارهای ارز و طلا، از آزمون ریشه واحد غیرخطی مارکوف سوئیچینگ استفاده شده است. یافته ها یافته های حاصل از برآورد مدل نشان می دهد، بر اساس روش خطی، در هر دو بازار ارز و طلا کارایی وجود دارد. این در حالی است که بر اساس آزمون ریشه واحد غیرخطی مارکوف سویچینگ، کارایی در هر دو بازار به صورت متغیر در زمان برقرار است. به بیان بهتر، در هر دو بازار، در برخی دوره ها کارایی ضعیف است و در برخی دوره ها ضعیف نیست. همچنین یافته های این پژوهش نشان می دهد دلیل ناکارایی موجود در بازارهای مورد بررسی در برخی از دوره ها، دخالت دولت در بازار بوده است. نتیجه گیری بر اساس یافته های این پژوهش، آزمون های ریشه واحد خطی که تاکنون از آنها برای بررسی کارایی ضعیف در بازارهای دارایی استفاده می شد، برای بررسی دقیق این فرضیه توان کافی ندارد. دلیل آن نیز این است که سری های قیمتی در بازارهای دارایی، به صورت ذاتی رفتاری غیرخطی دارند، بنابراین، مدل سازی این متغیرها با روش های خطی به نتیجه گیری اشتباه منجر خواهد شد.

جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی از طریق پوشش شکاف پس­انداز- سرمایه­گذاری، انتقال فناوری، انتقال دانش فنی و استفاده از مهارت­ها و شیوه­های نوین مدیریتی، رشد اقتصادی را افزایش می­دهد. بنابراین، پژوهش حاضر به بررسی تأثیر کارایی و اندازه بازار کشور میزبان بر جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی در دو گروه از کشورهای منتخب درحال توسعه (گروه نمونه) و توسعه­یافته (گروه کنترل) طی بازه زمانی 2018-2007 پرداخته است. برای این منظور از شاخص­های کارایی بازار کالا، کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی و اندازه بازار به­عنوان متغیرهای توضیحی استفاده شده و مدل پژوهش با استفاده از داده­های تابلویی و به روش گشتاورهای تعمیم­یافته برآورد گردیده است. نتایج نشان می دهد کارایی بازار کالا، کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی و اندازه بازار بر جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی در هر دو گروه از کشورهای منتخب تأثیر مثبت و معنی داری دارد. با این تفاوت که ضریب تخمینی آنها در کشورهای منتخب درحال توسعه بزرگتر است. همچنین، تأثیر متغیرهای کنترل شامل؛ ثبات سیاسی و جمعیت بر جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی در هر دو گروه از کشورهای منتخب، مثبت و معنی دار است. اما، تأثیر نرخ ارز واقعی بر جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی در هر دو گروه از کشورهای منتخب، منفی و معنی دار است. بنابراین، کشورهای منتخب – به ویژه درحال توسعه- با بهبود نظام حکمرانی، رفع موانع تجاری و حرکت به سمت اقتصاد دانش­بنیان نسبت به افزایش کارایی و اندازه بازارهای داخلی اقدام نمایند تا رقابت­پذیری آنها در جذب سرمایه­گذاری مستقیم خارجی افزایش یابد.